در اينكه اقرباء و خويشاوندان از طرف پدر از فرزند ارث برده يا از آن محروم مىباشند سه احتمال مىباشد : 1 - در صورتى كه به فرزند بودن وى اعتراف كنند ارث برده و در غير اين صورت محروم از آن مىباشند . 2 - مطلقا ارث مىبرند چه اعتراف نموده و چه اعتراف نكنند . 3 - مطلقا ارث نمىبرند . از بين اين سه احتمال ، احتمال اخير مشهور مىباشد و حضرات به آن متمايل شده‌اند و دليلشان اين است كه شرع پس از لعان حكم به انقطاع نسب بين فرزند و پدر نموده حال با تكذيب پدر دوباره بر نمىگردد و اينكه بعد از تكذيب گفته شد فرزند از پدر ارث مىبرد به كمك دليل خارجى است كه منحصر به همين مورد بوده و موارد ديگر را با آن نمىتوان تثبيت كرد . فرع اگر فرزند مزبور اقرباء و نزديكانى از طرف پدر و مادر مانند برادرانى كه از طرف پدر و مادر با وى برادر بودند و نيز برادرانى ديگر كه صرفا از طرف مادر با او برادر هستند داشت در صورتى كه فوت كند تمام اين برادران با هم بالسّويه ارث برده و اينطور نيست كه برادران ابوينى بر امّى ترجيح داشته و سهم بيشترى ببرند زيرا نسب پدر بواسطه لعان ساقط شده و بدين ترتيب ابوينىها بمنزله امّىها مىگردند . فرع اگر فرزندى كه نفى شده دو قلو بود نسبتى كه بين ايندو مىباشد صرفا از طرف مادر بوده لاجرم بعد از موت هريك ديگرى تنها از جهت